Connect with us

Jamsai

everY

ทดลองอ่านนิยายวาย ปราชญ์กู้บัลลังก์ บทที่ 5.2 #นิยายวาย

หน้าที่แล้ว1 of 12

สามารถอ่านบทก่อนหน้าได้ที่ >> บทที่ 5.1

 

“ถอดลงมาล้างดีหรือไม่”

“อย่า! อย่ารบกวนนกนางแอ่น”

ใต้ชายคามีรังนกนางแอ่นเป็นลางดีมาก แม้ว่าโหยวเหมี่ยวจะไม่ค่อยเชื่อเรื่องโชคลางสักเท่าไร แต่ก็คุ้นเคยกับความเชื่อของชาวบ้าน เวลานี้เขาเริ่มเชื่อมั่นกับอนาคตของปราสาทเขาเจียงปัวแล้ว อีกอย่างถ้าเขาทายไม่ผิด ที่นี่อาจจะมีซากโบราณสถานอยู่ก็เป็นได้

หลี่จื้อเฟิงวิ่งขึ้นกำแพงสองก้าวแล้วดีดตัวขึ้นไปยืนบนหลังสิงโตหิน เอานิ้วเคาะป้ายเหนือประตูเบาๆ ฝุ่นหนาเตอะก็ร่วงกราว โหยวเหมี่ยวเข้าไปหาบันได ทั้งสองคนช่วยกันยกบันไดออกมาพาด โหยวเหมี่ยวยังหาผ้าเก่าขาดมาผืนหนึ่ง จากนั้นปีนป่ายขึ้นไป ส่วนหลี่จื้อเฟิงคอยโอบอยู่ทางด้านหลัง

โหยวเหมี่ยวค่อยๆ เช็ดฝุ่นดินที่เกาะป้ายอย่างระมัดระวัง จนเผยให้เห็นตัวอักษรใหญ่ๆ สองคำ…สวนเสิ่น

“…”

ตัวอักษรปิดทองจืดจางไปนานแล้ว โหยวเหมี่ยวโคลงศีรษะแล้วทอดถอนใจ “ที่แท้ก็เป็นที่นี่…”

“ที่ไหน” หลี่จื้อเฟิงอุ้มโหยวเหมี่ยวลงมา ทั้งสองคนยืนมองป้ายเหนือศีรษะ

นกนางแอ่นโผล่หัวออกมาจากด้านหลังป้าย และมองพวกเขาสองคนด้วยความประหลาดใจ โหยวเหมี่ยวเอ่ยว่า “ที่นี่เป็นที่พักอาศัยของนักกวีผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของชาวฮั่น…มิน่าท่านแม่ข้าถึงได้ซื้อไว้”

“ซ่อมแซมได้หรือไม่” หลี่จื้อเฟิงรับคำแล้วถามต่อ

“เวลานี้สวนเสิ่นเป็นของข้าแล้ว แน่นอนว่าได้” โหยวเหมี่ยวยิ้มก่อนตอบ

เขากับหลี่จื้อเฟิงยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ครู่หนึ่ง โหยวเหมี่ยวมองท้องฟ้าสีครามสดใสแล้วเอ่ยว่า “เจ้าขี่ม้าไปที่หมู่บ้านอันลู่ ซื้อข้าวสาร แป้ง น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มอะไรพวกนั้นกลับมา ถือโอกาสสอบถามข่าวคราวในเมืองด้วย ดูสิว่ามีคนงานหรือไม่ จ้างมาสักหลายๆ คน บอกไปว่ามากินอยู่ที่นี่ไม่ต้องเสียเงิน”

โหยวเหมี่ยวเดินเข้าไปหยิบเงินสิบตำลึงกับจดหมายที่เขาเขียนถึงจ้าวเฉากับหลี่เหยียนแล้วกำชับว่า “เงินใช้ประหยัดหน่อย จงนำจดหมายสองฉบับนี้ไปที่ค่ายทหารแล้วไหว้วานให้ช่วยส่งจดหมายไปที่เมืองหลวง รีบไปรีบกลับล่ะ”

“ที่ข้ายังมี” หลี่จื้อเฟิงพูดพลางล้วงถุงเงินใบเล็กออกมา นั่นเป็นเงินที่โหยวเหมี่ยวมอบให้ตอนไล่เขาไป ทั้งหมดยี่สิบตำลึง หลี่จื้อเฟิงยังเก็บไว้อย่างดี

“ดีมาก ไปเถอะ” โหยวเหมี่ยวเห็นดังนั้นก็ตื่นเต้นยินดี

หลี่จื้อเฟิงพลิกตัวขึ้นหลังม้าแล้วกระตุ้นม้าออกเดินทาง

เวลานี้จะใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายไม่ได้ หนึ่งตำลึงทองเท่ากับสามสิบตำลึงเงิน หนึ่งตำลึงเงินเท่ากับเงินหนึ่งก้วน เงินหนึ่งก้วนเอาไปทำอะไรได้ตั้งมากมาย ข้าวสารหนึ่งชั่งแค่แปดอีแปะ ไก่หนึ่งตัวแค่ยี่สิบห้าอีแปะ เมื่อก่อนโหยวเหมี่ยวไม่เคยเป็นผู้นำครอบครัวไม่รู้ราคาข้าวสารฟืนถ่าน เวลานี้คำนวณดูแล้ว บิดามอบเงินให้เขาหนึ่งร้อยตำลึงเงิน เพียงพอให้กินอยู่ใช้จ่ายในสวนเสิ่นถึงห้าปีสิบปี

หน้าที่แล้ว1 of 12

Comments

comments

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

More in everY

บทความยอดนิยม

JamShop

ช่วงเวลาแห่งการช็อป JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ

JamShop มอบโปรโมชั่นพิเศษเอาใจสายอ่านตัวจริง ‘JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ’ ทุกออเดอร์รับสิทธิ์ลุ...

บทสัมภาษณ์

ที่นี่ที่เดียว!!! เจาะลึกความฟิน ‘School Boy Idol’ กับ ‘แสตมป์เบอรี่’

กลับมาให้ฟินกันอีกครั้งกับนิยายใหม่จาก ‘แสตมป์เบอรี่’ ซึ่งบอกได้เลยว่าคราวนี้ ขนความฟินมาเต็มพิกัด ผู้ชายหล่องานดีเป็นกอ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย เงาเพลิงสะท้านปฐพี เล่ม 1 บทนำ – บทที่ 1

บทนำ   กลิ่นคาวเลือด... กลิ่นคาวเลือดที่ฉุนแรงจนชวนให้คนคลื่นเหียน... ใต้เสาทองแดงต้นใหญ่สองต้นบนลานกว้าง หนึ่งบุรุ...

everY

ทดลองอ่านนิยายวาย รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ เล่ม 3 บทที่ 1 #นิยายวาย

บทที่ 1   แม้การเลื่อนขั้นของขุนนางทหารกับขุนนางพลเรือนค่อนข้างต่างกัน โดยมากมักขึ้นอยู่กับความโปรดปรานและผลงาน อย่...