Connect with us

Jamsai

กลรักดอกท้อ

ทดลองอ่านนิยาย กลรักดอกท้อ เล่ม 1 บทที่ 4

หน้าที่แล้ว1 of 10

บทที่ 4

 

สีหน้าของเจียงเซ่าเหิงดำคล้ำลงในบัดดล น่าเสียดายที่บัดนี้เขาไร้เรี่ยวแรงไปทั้งร่าง ได้แต่ให้นางประคองไปตามอำเภอใจ

อวี๋เสี่ยวเถาแลบลิ้น “นี่จะโทษข้ามิได้! ใครใช้ให้เจ้ามาถึงก็หน้าถมึงทึง ไม่มีความเป็นมิตร ทำเอาข้าคิดว่าเจ้าจะมาจับข้า ถ้าบอกเร็วหน่อยว่าเจ้าคือบุรุษเอวขาด ข้าก็คงไม่ทำแบบนี้ เฮ้อ! เสียดายก็แต่ยาของข้า” นางในยามนี้ก็เป็นดังนกตื่นธนู*

สีหน้าของเจียงเซ่าเหิงเคร่งเครียด ที่แท้นางเสียดายยาของนาง หาได้ละอายแก่ใจที่วางยาพิษผิดคนไม่

“เจียงเซ่าเหิง!” เขากัดฟันบอก

“หา?”

“ข้ามีนามว่าเจียงเซ่าเหิง!”

นางรีบฉีกยิ้มเอ่ยว่า “จอมยุทธ์เจียงเซ่าเหิง เลื่อมใสๆ”

เห็นได้ชัดว่าเป็นถ้อยคำพิธีรีตองเพื่อกลบเกลื่อนเท่านั้น เจียงเซ่าเหิงคิดในใจว่าหากเขาไม่บอกนางว่าเขาคือบุรุษเอวขาด มิรู้ว่าหลังถูกทำให้สลบไสลไปแล้วสตรีนางนี้จะจัดการเขาอย่างไร

“เจ้าล่ะ”

“ข้าอะไร”

“เจ้ายังไม่บอกนามของเจ้า”

“เจ้าคิดจะจดจำเป็นความแค้นหรือคิดจะตอบแทนบุญคุณ?”

หนังตาของเจียงเซ่าเหิงกระตุกคราหนึ่ง “ข้าไม่อยากติดค้างหนี้บุญคุณใคร”

อ้อ? ที่แท้มาก็เพื่อตอบแทนบุญคุณ

“บอกแล้วว่าไม่ต้องเอ่ยขอบคุณในบุญคุณ ไม่ต้องคำนึงถึง” นางส่ายหน้าอย่างมีมาด แสร้งตีสีหน้าว่าทำดีโดยไม่อยากให้ผู้ใดล่วงรู้ ทำเอาเจียงเซ่าเหิงอยากบีบคอนางให้ตายนัก ก่อนหน้านี้ใครเป็นคนบอกว่าที่ช่วยชีวิตเขาก็เพื่อสั่งสมกุศลผลบุญ

“ชื่อ” น้ำเสียงของเขาอันตรายยิ่งขึ้น

“อย่าโกรธๆ ข้าชื่ออวี๋เสี่ยวเถา”

“อายุเท่าไหร่ ออกเรือนหรือยัง”

“ถามมากขนาดนั้นไปทำไม จะสอบสวนข้ารึ”

เจียงเซ่าเหิงไม่ตอบ เอาแต่มองแววตาลึกล้ำน่าค้นหาของนางเพียงเท่านั้น หลังจากรู้สึกถึงความคุ้นเคยจากสตรีนางนี้แล้ว เขาก็อยากรู้ฐานะที่แท้จริงของนาง

อวี๋เสี่ยวเถาคิดแต่เพียงแจ้งชื่อปลอมให้เขารู้ เรื่องอื่นนางไม่อยากเล่ามากไปกว่านั้น เพราะบัดนี้นางยังถูกเหยียนจิ่วล่าสังหารอยู่ จำเป็นต้องระแวดระวังอย่างยิ่งยวด

ยามที่นางประคองเจียงเซ่าเหิงขึ้นชั้นบน เสียงครหานินทาดังแว่วมาจากบริเวณโดยรอบไม่น้อย หญิงสาวทั้งหลายต่างฮึดฮัดด้วยเห็นว่าช่างไม่ยุติธรรม คิดในใจว่าบุรุษหล่อเหล่าถึงเพียงนี้เหตุใดจึงถูกหญิงไร้เกลือ* ล่อลวงเอาได้ ยามที่บุรุษผู้นี้ก้าวเข้าสู่ร้าน พวกนางต่างลอบชำเลืองมอง บัดนี้เห็นว่าไม่เพียงแต่เขาไม่ผลักสตรีนางนั้นออก ซ้ำยังยื่นมือวางไว้บนบ่าของนางอีก ต่างคนต่างถลึงตา กัดริมฝีปาก เคียดแค้นอยู่ภายในใจอย่างสุดประมาณ

* นกตื่นธนู เป็นสำนวนจีน ใช้เปรียบเทียบกับคนที่เคยผ่านเหตุการณ์ที่ไม่ดีมา และภายหลังเมื่อมีอะไรมากระทบเล็กน้อยก็จะตื่นกลัวอย่างมาก

* หญิงไร้เกลือ หมายถึงหญิงหน้าตาอัปลักษณ์ คำเรียกนี้มีที่มาจากหนึ่งในสี่หญิงอัปลักษณ์มีชื่อว่าจงหลีชุน (แซ่จงหลี นามชุน) ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองอู๋เหยียน(ไร้เกลือ) สมัยจ้านกั๋ว ทว่านางเป็นคนฉลาดปราดเปรื่อง พร้อมด้วยความสามารถ อายุสี่สิบปีแล้วยังไม่ได้แต่งงาน วันหนึ่งนางเสนอภัยของชาติสี่ประการเตือนฉีเซวียนหวัง ได้รับการแต่งตั้งจากฉีเซวียนหวังให้เป็นพระชายา

หน้าที่แล้ว1 of 10

Comments

comments

Continue Reading

More in กลรักดอกท้อ

บทความยอดนิยม

JamShop

ช่วงเวลาแห่งการช็อป JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ

JamShop มอบโปรโมชั่นพิเศษเอาใจสายอ่านตัวจริง ‘JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ’ ทุกออเดอร์รับสิทธิ์ลุ...

บทสัมภาษณ์

ที่นี่ที่เดียว!!! เจาะลึกความฟิน ‘School Boy Idol’ กับ ‘แสตมป์เบอรี่’

กลับมาให้ฟินกันอีกครั้งกับนิยายใหม่จาก ‘แสตมป์เบอรี่’ ซึ่งบอกได้เลยว่าคราวนี้ ขนความฟินมาเต็มพิกัด ผู้ชายหล่องานดีเป็นกอ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย เงาเพลิงสะท้านปฐพี เล่ม 1 บทนำ – บทที่ 1

บทนำ   กลิ่นคาวเลือด... กลิ่นคาวเลือดที่ฉุนแรงจนชวนให้คนคลื่นเหียน... ใต้เสาทองแดงต้นใหญ่สองต้นบนลานกว้าง หนึ่งบุรุ...

everY

ทดลองอ่านนิยายวาย รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ เล่ม 3 บทที่ 1 #นิยายวาย

บทที่ 1   แม้การเลื่อนขั้นของขุนนางทหารกับขุนนางพลเรือนค่อนข้างต่างกัน โดยมากมักขึ้นอยู่กับความโปรดปรานและผลงาน อย่...