Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย โฉมสะคราญล่มเมือง เล่ม 1 บทที่ 1-บทที่ 2

หน้าที่แล้ว1 of 6

บทที่หนึ่ง

 

ช่วงต้นฤดูหนาว ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่าง หมอกบางก็ปกคลุมไปทั่ว โลกดั่งทาย้อมด้วยสีขาวเทาช่างดูขมุกขมัว จืดจางเย็นชืดเป็นพิเศษ เดิมทีที่นี่เป็นเมืองเล็กที่ห่างไกลความเจริญอยู่แล้ว เมื่อบรรยากาศรอบด้านเป็นเช่นนี้จึงยิ่งทำให้ดูรกร้างเงียบเหงาเป็นเท่าทวี

“พี่ซุนเอ้อร์ พี่ซุนเอ้อร์!” ชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดทหารถือโคมไฟเดินมาจากที่ไกล คิ้วเข้มตาโต ท่าทางทึ่มทื่อ ปากพ่นควันขาวก่อนร้องตะโกนไปยังป้อมทหารตรงปากประตูเมือง

ผ่านไปไม่นาน มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินออกมาจากป้อมทหารนั่น ทันทีที่เขามองเห็นชายหนุ่มที่ตะโกนเรียกตน ใบหน้าอูมนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมาในทันใด “ข้าคิดว่าเป็นใครเสียอีก ที่แท้ก็เสี่ยวซูนั่นเอง มาเปลี่ยนเวรยามแต่เช้าเช่นนี้เชียวหรือ”

ชายหนุ่มยิ้มซื่อๆ “ใช่แล้ว พี่ซุนเอ้อร์ อยู่เวรมาทั้งคืนคงเหนื่อยแล้วกระมัง รีบกลับบ้านเถอะ พี่สะใภ้คงต้มน้ำร้อนรอพี่แล้ว”

ซุนเอ้อร์โบกๆ มือพลางกล่าว “เสี่ยวซู ในกลุ่มทหารเวรเจ้ากระตือรือร้นที่สุด แต่เจ้าดูตนเองสิ ในบ้านยังมีแม่แก่ๆ ต้องให้เจ้าดูแล เจ้าจะมาเช้าเช่นนี้ไปทำไม หนาวขนาดนี้ทั้งอีกตั้งนานกว่าจะถึงเวลาเปิดประตูเมือง”

ชายหนุ่มได้ยินซุนเอ้อร์กล่าวเช่นนั้นก็เพียงยิ้มบางพลางเดินไปถึงข้างป้อมทหาร วางโคมไฟในมือลงแล้วหันหน้ามาพูดกับซุนเอ้อร์ “พี่ซุนเอ้อร์ ข้าเอาเหล้ามานิดหน่อย พี่ลองชิมดูสิ อากาศเย็นเยือก ร่างกายจะได้อบอุ่นขึ้น”

“เจ้าเด็กน้อยรู้ใจข้าจริง เหล้าเป็นของดีนะ…”

ชายหนุ่มหยิบน้ำเต้าใบเล็กออกมาจากอกเสื้อแล้วยื่นให้ซุนเอ้อร์ ซุนเอ้อร์รับมา พบว่าสุรานั้นยังอุ่นอยู่ก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบ จึงรีบดื่มเข้าไปสองอึกแล้ววางน้ำเต้าลง ใบหน้านั้นขึ้นสีแดงเรื่อ “เหล้านี้ไม่เลวจริงๆ ไม่ได้ดื่มเหล้ารสดีเช่นนี้มาหลายวันแล้ว เจ้าไปเอามาจากที่ใดหรือ”

ชายหนุ่มเกาหัวอย่างขัดเขิน “หลายวันก่อนตอนแม่ทัพหลินเดินทางผ่านมา เขาโยนมาให้ข้า”

สถานที่แห่งนี้เป็นเมืองที่ห่างไกลความเจริญที่สุดเมืองหนึ่งในแคว้นฉี่หลิง ซึ่งไม่ใช่เมืองอู่ข้าวอู่น้ำและไม่ใช่เมืองสำคัญทางการทหาร ปกตินอกจากขุนนางท้องถิ่นแล้ว แทบจะไม่มีขุนนางคนใดมาเยือนที่นี่เลย แต่แล้วเดือนก่อนมีขุนนางคนสำคัญของเมืองหลวงผู้เป็นขุนศึกนักรบแห่งแคว้นมาเยือน ซึ่งก็คือแม่ทัพหลินรุ่ยเอินผู้ถูกขนานนามว่าเป็น ‘กำแพงแห่งแคว้นฉี่หลิง’ การมาเยือนของแม่ทัพหลินทำให้เมืองเล็กคึกคักไปทั่ว แม้ว่าจะพักอยู่เพียงวันเดียวก็จากไป แต่ยังคงทิ้งหัวข้อสนทนาที่คุยกันได้ไม่มีวันจบให้กับราษฎรในเมืองนี้

“เป็นของแม่ทัพหลินเองหรือ” ซุนเอ้อร์มีท่าทางชื่นชมอย่างมาก “อายุพอๆ กับเจ้า แต่ได้เป็นแม่ทัพแล้ว ช่างเป็นวีรบุรุษรุ่นเยาว์จริงๆ”

“นั่นสิ นิสัยก็ดี ไม่ถือยศศักดิ์ ถือเป็นแม่ทัพที่ดีคนหนึ่ง”

ซุนเอ้อร์ดื่มสุราอีกหนึ่งอึกแล้วย่อตัวนั่งลงตรงหน้าป้อมทหาร ร่างกายอบอุ่นขึ้น พอพูดถึงแม่ทัพหลิน เขาก็มีเรื่องพูดยืดยาว “จะว่าไปแล้ว มันเป็นยุคของวีรบุรุษรุ่นเยาว์จริงๆ ตอนนี้คนที่กุมอำนาจสำคัญในเมืองหลวง ไม่ว่าจะเป็นอัครเสนาบดีโหลวเช่อที่กุมอำนาจปกครอง หรือแม่ทัพหลินรุ่ยเอินที่กุมอำนาจทหาร ก็ล้วนมีอายุพอกับเจ้าเลยเสี่ยวซู แม้แต่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ปีที่แล้วก็เพิ่งทรงมีพระโอรสองค์ที่สอง ล้วนเป็นวีรบุรุษรุ่นเยาว์ทั้งนั้น”

“อัครเสนาบดีโหลวก็มีอายุน้อยขนาดนั้นเชียวหรือ ข้าจำได้ว่าตอนเขารับตำแหน่งก็มีอายุพอสมควรแล้ว” เสี่ยวซูถามด้วยความสงสัย

“เจ้าไม่รู้หรือเสี่ยวซู อัครเสนาบดีโหลวเป็นอัครเสนาบดีที่อายุน้อยที่สุดในราชสำนัก ตอนเขาขึ้นเป็นอัครเสนาบดีอายุราวยี่สิบสองปีเท่านั้น ผ่านไปสี่ปี ตอนนี้ก็ราวยี่สิบหกยี่สิบเจ็ด อายุเท่านี้ก็มีอำนาจเต็มมือแล้ว”

หน้าที่แล้ว1 of 6

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน โฉมงามสองหน้า บทที่ 3

    By

    บทที่สาม อูอีเสวี่ยถูกกลิ่นหอมของเนื้อย่างชักนำมา หลังจากกินผักผลไม้บนป่าเขามาหลายวัน กลิ่นหอมของเนื้อย่างก็กลายเป็นอาหารโอชะที่คนไม่อาจต่อต...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน บัญชาปราบโฉมงาม บทที่ 5

    By

    บทที่ห้า อูมู่ฉินคาดคิดไม่ถึงว่าหม่าเฉวียนที่เป็นคนซื่อๆ จะใช้อำนาจบาตรใหญ่จูบนางเช่นนี้ นางคิดมาโดยตลอดว่าเขาไม่กล้า อย่างมากก็จุมพิตนางอย่...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน โฉมงามสองหน้า บทที่ 2

    By

    บทที่สอง อูอีเสวี่ยลืมตาขึ้นช้าๆ มองใบไม้หนาทึบด้านบน ครู่ใหญ่นางจึงแน่ใจว่าตนไม่ได้ฝันไป อา...นางยังไม่ตาย อาจารย์ไม่ได้โกหกนาง กระโดดลงมาจ...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน โฉมงามสองหน้า บทที่ 1

    By

    บทที่หนึ่ง อูอีเสวี่ยยืนอยู่บนที่สูงริมหน้าผาก้มลงมองหุบเหวลึกที่เต็มไปด้วยอันตราย หน้าผาที่นางยืนอยู่แห่งนี้มีชื่อเรียกที่ทำให้คนได้ยินแล้ว...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3 ตอนที่ 4

    By

    บทที่ 4  ‘ภรรยาข้าหลี่เมิ่งซี’   มีการลงชื่อเช่นนี้ด้วยหรือ! มิต่างจากการปิดป้ายบนศีรษะนาง หลี่เมิ่งซีเห็นแล้วจึงลอบโมโห มองเซียวจวิ้นอย่างไ...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน บัญชาปราบโฉมงาม บทที่ 4

    By

    บทที่สี่ ไม่ได้พบกันหลายวัน นางยิ่งน่าสังเวชใจจนทำให้คนทนดูไม่ได้ ไม่ใช่เพียงแค่สกปรก แต่สภาพเหมือนเพิ่งคลานออกมาจากบ่ออุจจาระเช่นนั้น แม้แต...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3 ตอนที่ 3

    By

    บทที่ 3 จือชิวกับจือชุนถือปิ่นเงินที่เพิ่งซื้อมาเมื่อครู่นี้ พวกนางพูดคุยหัวเราะและเปรียบเทียบกัน มองสาวใช้สองคนนี้แล้ว หลี่เมิ่งซีก็ส่ายหน้...

บทความยอดนิยม

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ปรปักษ์จำนน ตอนที่ 10

ตอนที่สิบ   ค่ำคืนนี้เสี่ยวเฉียวไม่กล้าผ่อนคลายเช่นยามปกติอีก นางนั่งอยู่ใต้แสงเทียนรอคอยเขากลับมาอย่างสงบเสงี่ยม ส...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 1 ตอนที่ 8

ตอนที่ 8 หลี่เมิ่งซีให้หงจูประคอง สาวใช้หลายคนยกอาหารตามอยู่ด้านหลัง เดินมาจนถึงห้องโถงใหญ่ของเรือนกลาง ร่างกายของเซียวจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 1 ตอนที่ 7

ตอนที่ 7 อี๋เหนียงทั้งสามก้าวขึ้นมาคารวะคุณชายรองกับสะใภ้รองและยืนแยกอยู่สองฝั่ง เซียวจวิ้นเห็นหลี่อี๋เหนียงไม่มาจึงลอบค...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ปรปักษ์จำนน ตอนที่ 9

ตอนที่เก้า   เว่ยเซ่าเดินมุ่งไปยังทิศทางของเรือนประจิม เขายุ่งมาตั้งแต่เช้าจวบจนบัดนี้ ทั้งต้อนรับและส่งผู้มาเยือนก...

jamsai.com