Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 8

หน้าที่แล้ว1 of 11

บทที่ 8 สะใภ้คนใหม่เรียกรอยยิ้มแม่สามี

 

หลังอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว คู่บ่าวสาวรีบเดินออกไปยังห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์สกุลจินโดยไม่ให้บ่าวหรือสาวใช้ติดตาม

เมื่อคืนอวี้ฉีหลินมีผ้าคลุมศีรษะเอาไว้ เวลาเดินต้องอาศัยคนช่วยจูง แม้ระหว่างที่เดินมาตามทางจะสัมผัสได้ว่าคฤหาสน์สกุลจินกว้างใหญ่เพียงไร แต่ก็ยังตกตะลึงไม่สู้เมื่อได้มาเห็นด้วยสองตาตัวเองอยู่ดี

วันนี้นางรู้ซึ้งแล้วว่าประโยค ‘บุญหนักศักดิ์ใหญ่’ หรือ ‘รวยล้นฟ้า’ นั้นหมายความว่าอย่างไร

ลำพังแค่ทางเดินที่เชื่อมระหว่างเรือนของจินหยวนเป่ากับสวนดอกไม้ใหญ่ก็มีระยะทางกว่าพันก้าวเข้าไปแล้ว!

พื้นทางเดินใช้หินไข่สีอ่อนแก่มาเรียงสลับกันเป็นลายดอกบัวขาว แทบจะหนึ่งดอกต่อหนึ่งก้าว แฝงนัยอุปมาถึงประโยคบัวบานรับบาทนาง*

กำแพงขาวที่ขนาบสองข้างทางทำช่องหน้าต่างไว้เป็นรูปพัด มองออกไปเห็นทะเลสาบจงไห่นอกคฤหาสน์ ผืนน้ำสีเขียวเข้มเป็นเลื่อมมันสร้างความรื่นรมย์แก่นัยน์ตา

กับแค่ทางเดินยังละเอียดประณีตถึงเพียงนี้ อวี้ฉีหลินจินตนาการไม่ออกเลยว่าที่อื่นจะตระการตาขนาดไหน

แต่ความรุ่มรวยทรงอำนาจเช่นนี้ก็ทำให้นางยิ่งหงุดหงิดหัวใจไปพร้อมกัน

จินฮูหยินได้เสวยสุขอยู่บนวาสนาที่แย่งชิงคนอื่นมา ขณะที่ท่านแม่ของนางต้องไปตกระกำลำบากอยู่ในป่าลึก มิหนำซ้ำยังต้องเจ็บปวดทรมานที่ถูกพรากลูกไปจากอก…

ไม่ได้ อุตส่าห์แฝงตัวเข้ามาสำเร็จแล้วทั้งที ข้าจะต้องทำให้ความปรารถนาของท่านแม่เป็นจริง ไม่เช่นนั้นก็เท่ากับผิดต่อท่านแม่ที่ต้องทนลำบากมาหลายปี!

“เดินให้เร็วหน่อยสิ!” จินหยวนเป่าเร่งเบาๆ เมื่อเห็นนางทำท่าใจลอย เขายังหงุดหงิดไม่หายที่เมื่อคืนเข้าหอแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว แค่คิดว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะแผนการของหญิงคนนี้ เขาก็โมโหนางอย่างบอกไม่ถูก จึงรำคาญลูกตานักที่เห็นนางทำท่าเล่อล่าเหมือนพวกบ้านนอกเข้ากรุง

หญิงสาวรีบเก็บอาการ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดถอนใจ “คฤหาสน์ของพวกเจ้านี่ใหญ่จริงๆ”

“อืม” จินหยวนเป่าส่งเสียงตอบรับอย่างเย็นชา

เจอแบบนั้นอวี้ฉีหลินก็ไม่อยากพูดอะไรอีก ได้แต่เร่งฝีเท้าเดินให้ทันเขา

สุดปลายทางเดินคือสวนดอกไม้ใหญ่ที่เชื่อมคฤหาสน์ชั้นในกับเรือนรอบนอกเข้าด้วยกัน ทอดสายตาแลไปจะเห็นแต่ต้นไม้เขียวขจีกับเนินเขาเทียม ทัศนียภาพงดงามดุจภาพวาด ไม่มีห้องหับใดๆ ทั้งสิ้น

บนพื้นใช้แผ่นหินกว้างสองเชียะกว่าปูเป็นทางเดินกว้างประมาณหนึ่งจั้ง ขนาบข้างด้วยพุ่มไม้เตี้ยสีเขียวที่ไม่ทราบชื่อ ถัดออกไปคือสนามหญ้าสีเขียวขจี มีสวนถาดตั้งประดับอยู่เป็นระยะ ดูหรูหรางดงาม

กลางสวนคือสระน้ำขนาดใหญ่ มีเนินเขาเทียมสูงสามเชียะตั้งอยู่ในสระ ไม่รู้ว่าใช้วิธีใด น้ำใสถึงได้ทิ้งตัวลงมาจากเนินเขาเป็นม่านน้ำตก แล้วไหลไปตามทางน้ำคดเคี้ยวที่ขุดขึ้นด้วยมือออกสู่ด้านนอกคฤหาสน์

“น้ำตกนี่…” อวี้ฉีหลินถามขึ้นด้วยความสงสัย

คนนำทางเหลือบมองนางแค่แวบเดียว “ข้างล่างเป็นน้ำพุ”

“น้ำพุ?” หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ น้ำพุพุ่งขึ้นมาสูงถึงเพียงนี้เชียวหรือ

“อืม” ชายหนุ่มเดินลิ่วๆ ต่อไปโดยไม่แม้แต่จะพยักหน้าด้วยซ้ำ

* บัวบานรับบาทนาง เป็นสำนวนจีน หมายถึงกิริยาแช่มช้อยนุ่มนวล

หน้าที่แล้ว1 of 11

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

JamShop

ช่วงเวลาแห่งการช็อป JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ

JamShop มอบโปรโมชั่นพิเศษเอาใจสายอ่านตัวจริง ‘JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ’ ทุกออเดอร์รับสิทธิ์ลุ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย เงาเพลิงสะท้านปฐพี เล่ม 1 บทนำ – บทที่ 1

บทนำ   กลิ่นคาวเลือด... กลิ่นคาวเลือดที่ฉุนแรงจนชวนให้คนคลื่นเหียน... ใต้เสาทองแดงต้นใหญ่สองต้นบนลานกว้าง หนึ่งบุรุ...

บทสัมภาษณ์

ที่นี่ที่เดียว!!! เจาะลึกความฟิน ‘School Boy Idol’ กับ ‘แสตมป์เบอรี่’

กลับมาให้ฟินกันอีกครั้งกับนิยายใหม่จาก ‘แสตมป์เบอรี่’ ซึ่งบอกได้เลยว่าคราวนี้ ขนความฟินมาเต็มพิกัด ผู้ชายหล่องานดีเป็นกอ...

everY

ทดลองอ่านนิยายวาย รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ เล่ม 3 บทที่ 1 #นิยายวาย

บทที่ 1   แม้การเลื่อนขั้นของขุนนางทหารกับขุนนางพลเรือนค่อนข้างต่างกัน โดยมากมักขึ้นอยู่กับความโปรดปรานและผลงาน อย่...