Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย บุพเพอลวน เล่ม 1 บทที่ 1

หน้าที่แล้ว1 of 11

บทที่ 1 แรกพบของขอทานน้อยกับมือปราบเทวดา

 

ใครก็ว่าเมืองหลวงดีเลิศไปเสียทุกอย่าง ทว่าอวี้ฉีหลินที่เพิ่งมาเมืองหลวงเป็นครั้งแรกกลับไม่คิดเช่นนั้น

นางสวมชุดผ้าฝ้ายเนื้อหยาบปุปะ เส้นผมเหนียวกรังเป็นก้อนๆ เนื้อตัวสกปรกมอมแมม ไม่ว่ามองอย่างไรก็เป็นขอทานซอมซ่อคนหนึ่ง! แต่แม้ใบหน้าจะดำมอจนแทบมองไม่เห็นเค้าเดิม ดวงตาสีดำตัดขาวชัดเจนคู่นั้นกลับส่องประกายสุกใสปราดเปรียว แตกต่างจากส่วนอื่นของร่างกายโดยสิ้นเชิง

ขอทานน้อยขมวดคิ้วทำปากอูด เอามือเท้าสะเอวยืนมองถนนใหญ่อันหรูหราและคึกคัก แล้วอดบ่นกับตัวเองอยู่ในใจไม่ได้ว่า ที่ทุเรศทุรังแบบนี้มีดีตรงไหนกัน อึกทึกหนวกหูจะตายชัก เดินไปทางไหนก็เจอแต่คน คน แล้วก็คน…อากาศไม่สะอาดบริสุทธิ์ ทิวทัศน์ไม่ได้สวยงามราวกับภาพวาดเหมือนเขาเอ๋อเหมย (คิ้วหงส์) สักนิด

ระหว่างนั้นเองเสียงกลองดังกระหึ่มขึ้นในจังหวะรื่นเริง คล้ายกำลังจัดงานมงคลอะไรสักอย่าง

บ้านไหนแต่งสะใภ้คนใหม่กันนะ อวี้ฉีหลินพลอยมองตามฝูงชนด้วยความอยากรู้อยากเห็น

คนสิบแปดคนในอาภรณ์หรูหราแบ่งเป็นสองแถวเดินมาตามถนนช้าๆ สี่คนที่อยู่หน้าสุดคือองครักษ์ในชุดเกราะถือหอกยาว ท่าทางขึงขังน่าเกรงขาม ทำหน้าที่เบิกทางให้กลุ่มคนที่อยู่ข้างหลัง ถัดจากองครักษ์คือสาวใช้แต่งตัวงดงามสี่คน แต่ละคนถือเตาเครื่องหอมอยู่ในมือ ควันสีเขียวอมฟ้ากรุ่นกลิ่นหอมลอยขึ้นมาอย่างต่อเนื่องแล้วกลืนหายไปกับสายลม ข้างหลังพวกนางคือองครักษ์คู่หนึ่งที่ช่วยกันถือแผ่นป้ายขนาดใหญ่ด้วยท่าทางสุขุมจริงจัง

ตัวป้ายยาวประมาณจั้ง* กว่า กว้างสักสามเชียะ** ไม่เคลือบสี อวดเนื้อไม้ประดู่ม่วงชั้นดี ผ้าแพรทอลายสีแดงชาดคุณภาพเป็นเลิศสำหรับใช้ในวังหลวงถูกขมวดเป็นดอกไม้ขนาดใหญ่ห้อยอยู่เหนือป้าย ต่ำลงมาจากดอกไม้คือตัวอักษรที่คล้ายจะเลี่ยมทองคำแท้ส่องประกายวูบวาบอยู่ใต้แสงอาทิตย์ ดูหรูหราสูงค่าอย่างยิ่ง

ชาวเมืองชะเง้อมองกันคอยื่นคอยาวพลางส่งเสียงฮือฮาด้วยความอัศจรรย์ใจ ช่างเป็นขบวนที่ยิ่งใหญ่ทรงเกียรติอะไรอย่างนี้! เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ขึ้นทันที

อวี้ฉีหลินพยายามเอาหัวมุดเข้าไปในฝูงชน พวกชาวบ้านยืนเบียดเสียดจนไหล่เกยกันก็จริง ทว่านางก็ยังพาตัวเองแหวกไปตามคลื่นมหาชนได้อย่างคล่องแคล่วราวกับปลาตัวน้อย เพียงครู่เดียวก็ได้โผล่ออกมาอยู่หน้าสุดแล้วเงยหน้ามองขึ้นไป

เอ๋? ชายอ้วนขาวนุ่มนิ่มสองคนที่เดินอยู่หลังป้ายสวมอาภรณ์หรูหราก็จริง แต่กลับถือแส้อยู่ในมือ…หรือว่าจะเป็นขันที? อวี้ฉีหลินนิ่งคิดแล้วเหลือบไปมองสาวใช้กับองครักษ์พวกนั้นอีกครั้ง แต่ละคนแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชั้นดีมีราคา ผิดกับคนทั่วไป แสดงว่ามาจากในวังหลวงอย่างนั้นหรือ

“เนื้อ-คู่-กิ่ง-ทอง-ใบ-หยก” ระหว่างที่กำลังมองป้ายแผ่นนั้น ใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็อ่านอักษรบนป้ายช้าๆ

นางย่นจมูกแล้วบ่นออกมาอย่างอดไม่อยู่ “ทั้งประโคมมโหรีทั้งมีองครักษ์…กับแค่เอาป้ายกระจอกๆ ไปส่ง จะทำให้เอิกเกริกวุ่นวายถึงเพียงนี้ทำไมนะ”

ประโยคนั้นของนางเรียกสายตาดูถูกเหยียดหยามจากบัณฑิตที่ยืนข้างๆ ฝ่ายนั้นปรายตามองนาง แค่นเสียงขึ้นจมูกหยันๆ ก่อนจะเหลือบกลับไปมองป้ายแผ่นนั้นอีกครั้ง แล้วให้มือไม้สั่นด้วยความตื่นเต้น “ป้ายกระจอก? ไม่รู้หรืออย่างไรว่านี่น่ะป้ายพระราชทานเชียวนะ! ท่านแม่ทัพจินกับราชเลขาเจียงนี่ช่างมีบุญโดยแท้!”

* จั้ง เป็นหน่วยวัดความยาวของจีน เทียบระยะได้ประมาณ 3.33 เมตร

** เชียะ (ฉื่อ) เป็นหน่วยวัดความยาวของจีน เทียบความยาวได้ประมาณ 10 นิ้ว หรือหนึ่งส่วนสามเมตร 10 เชียะเท่ากับ 1 จั้ง

หน้าที่แล้ว1 of 11

Comments

comments

Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

บทความยอดนิยม

JamShop

ช่วงเวลาแห่งการช็อป JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ

JamShop มอบโปรโมชั่นพิเศษเอาใจสายอ่านตัวจริง ‘JamShop Mid Year Fair ช็อปกลางปี ลุ้นอ่านฟรีดีต่อใจ’ ทุกออเดอร์รับสิทธิ์ลุ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่านนิยาย เงาเพลิงสะท้านปฐพี เล่ม 1 บทนำ – บทที่ 1

บทนำ   กลิ่นคาวเลือด... กลิ่นคาวเลือดที่ฉุนแรงจนชวนให้คนคลื่นเหียน... ใต้เสาทองแดงต้นใหญ่สองต้นบนลานกว้าง หนึ่งบุรุ...

บทสัมภาษณ์

ที่นี่ที่เดียว!!! เจาะลึกความฟิน ‘School Boy Idol’ กับ ‘แสตมป์เบอรี่’

กลับมาให้ฟินกันอีกครั้งกับนิยายใหม่จาก ‘แสตมป์เบอรี่’ ซึ่งบอกได้เลยว่าคราวนี้ ขนความฟินมาเต็มพิกัด ผู้ชายหล่องานดีเป็นกอ...

everY

ทดลองอ่านนิยายวาย รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ เล่ม 3 บทที่ 1 #นิยายวาย

บทที่ 1   แม้การเลื่อนขั้นของขุนนางทหารกับขุนนางพลเรือนค่อนข้างต่างกัน โดยมากมักขึ้นอยู่กับความโปรดปรานและผลงาน อย่...