หนังสือ-นวนิยาย นักเขียน-นิยาย เรื่องแบ่งกันอ่าน-แต่งเรื่อง นิยาย คุยกันฉันมิตร- คุยกัน- พูดคุย

+1 503 ติดๆ กับ 502 อันก่อนเลย หุๆ

เพิ่งเห็นเม้นส้มเมื่อกี้ ขอบคุณมากๆ เลยจ้าสำหรับคำชมและกำลังใจ

บทต่อไปจะไม่ซึ้งแล้ว จะรั่วแทน หุๆๆ

ตอนนี้ปล่อยให้ภัทรกับพีซมันมีความสุขกันไปก่อน ถึงเวลาบอกความจริงเมื่อไรล่ะก็...เศร้ากันถ้วนหน้า T^T

คุยกันต่อๆ อาการดีขึ้นก็ดีแล้วเนอะ ขอให้หายไวๆ กลับมาแข็งแรง 100% เลย

อีก 30% ก็สู้ๆ นะส้ม กำลังลุ้นสภาพยูนิคอยู่ว่าจะเป็นยังไงต่อ :)

ตอนนี้ตาณยังไม่ร้องไห้ให้โดเรมีเลย -.- แอบลุ้นอยู่ว่าจะร้องตอนไหน ถ้าไม่ร้องเลยล่ะ T.T อ๊ากกก อยากร้องไห้ (บ้าไปแล้ว ฮ่าๆๆ)

โห~ เช้า 2 เล่ม เย็น 2 เล่ม แปลว่าส้มต้องอ่านเร็วมากเลยใช่ป่ะ? ส่วนตาณนี่อ่านช้าสุดๆ 555+

เควินกับเวลม่ามาแล้ว!! จะก่อเรื่องอะไรกันอีกหว่า?

______________________________________

พีซ : ออกไปซื้อของแค่นี้ทำไมไปนานจังวะ?

ยูนิค : เดี๋ยวกลับมาพ่อเอาขนมทั้งหมดฟาดหัวแน่! - -++

แอด~ เสียงประตูเปิด เควินกับเวลม่าเดินเข้ามา

เควิน : พีซ!! พีซ! แกไม่เป็นไรนะ (รีบวิ่งมาที่เตียงของพีซ)

เวลม่า : พี่ยูนิค พี่ยูนิคไม่เป็นไรนะคะ? เวลม่าเป็นห่วงพี่มากๆ เลยนะ (วิ่งมาหายูนิคที่นอนแผ่อยู่บนเตียง)

พีซ, ยูนิค : เฮ้อ~ (ถอนหายใจอย่างเซ็งๆ ถ้ากรูเป็นอะไรกรูคงไม่นอนเบิกตาโพลงจ้องหน้ามรึงอยู่อย่างนี้หรอก)

พีซ : เควิน ฉันไม่เป็นไรเว้ย ว่าแต่ทิ้งรีสอร์ทมาอย่างนี้มันจะดีเหรอ?

เควิน : ฉันไม่ได้เป็นหุ้นส่วนคนเดียวสักหน่อย เรื่องนั้นไอ้แวนกับเอ็ดมันดูแลให้อยู่แล้ว

ยูนิค : แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ ฉันรู้จักเธอรึเปล่า (จ้องหน้าเวลม่าด้วยสายตาหาเรื่อง)

เวลม่า : เรื่องนั้นไม่ต้องสนหรอกค่ะ สนแค่ว่าเวลม่าเป็นห่วงพี่ยูนิคมากๆๆๆๆๆๆๆ ที่สุดแค่นั้นก็พอ >_<

แอด~ ภัทรกับแฮคส์กลับมาแล้ว

ยูนิค : กว่าจะมากันได้นะพวกแก ฉันหิวแล้ว เอาขนมมายัดปากฉันเดี๋ยวนี้!

แฮคส์ : ได้! แต่ก่อนอื่นฉันอยากให้ 'แขกไม่ได้รับเชิญ' ออกไปจากห้องนี้ก่อน ฉันจะได้ป้อนขนมนายได้ง่ายๆ

เวลม่า : แก๊~!!! แกว่าใครเป็นแขกไม่ได้รับเชิญยะ!

ภัทร : ก็พวกแก 2 คนน่ะแหละ โดยเฉพาะแก ไอ้ยอดชาย! ใครเชิญมาวะ?

เควิน : ก็พวกฉันเป็นห่วงคนที่พวกฉันรัก เหตุผลแค่นี้พอป่ะ?

เงียบกันทั้งห้อง...

พีซ : นี่แกยังรักฉันอยู่อีกเรอะไอ้หมีควาย!!

เควิน : ฉันรักแกในแบบเพื่อนไงพีซ เดี๋ยวนี้พูดคำว่า 'รัก' ขึ้นมา แกก็ตีความเป็นรักเชิงชู้สาวตลอดเลยนะ แกเปลี่ยนไปนะ - -a

เวลม่า : อ้าว~! ไหนเมื่อกี้ที่คุยกันนายยังบอกอยู่เลยไม่ใช่เหรอว่ายังเลิกรักพีซไม่ได้ แล้วสัญญาว่าสักวันจะต้องแย่งพีซมาให้ได้

เควิน : (กระซิบกับตัวเอง) โธ่เอ้ย! ยัยบ้าเอ๊ย ใครใช้ให้แส่เรื่องของฉันวะ?

พีซ : ไอ้หมีควาย! (จ้องเควินด้วยสายตาโกรธเคือง) ออกไปจากห้องนี้เลยนะ ฉันไม่ต้อนรับแก! (ปาหมอนใส่เควิน แต่ดันพลาดไปโดนเวลม่า...ซะงั้น)

เวลม่า : อ๊ายยย~ บังอาจโยนหมอนใส่ฉันเรอะ! (โยนกลับไปกระแทกหน้าพีซเต็มๆ)

พีซ : โธ่เว้ย! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโยนใส่หน้าเธอสักหน่อย หน้าเธอมันไม่คู่ควรกับหมอนที่รองหัวฉัน! แต่ถ้าเธออยากได้... (โยนหมอนกระแทกหน้าเวลม่าอีกรอบ -_-)

เวลม่า : กรี๊ดดดดดด~!! นี่แกด่าหน้าฉันเหรอ แกตาย! (โยนหมอนใส่หน้าพีซอีกครั้ง)

ยูนิค : ปัญญาอ่อน

ภัทร : แฟนฉัน...เป็นศัตรูได้กับทุกคนจริงๆ

แฮคส์ : ลำบากใจมั้ยวะภัทร?

ภัทร : โคตรๆ T.T

เควิน : เฮ้อ~ สุดท้ายแล้วแกก็ยังไม่ยอมรับรักฉัน แล้วฉันจะอยู่ตรงนี้ต่อไปทำไม กลับปายดีกว่าเรา TOT (เดินปาดน้ำตาออกจากห้อง)

สงครามปาหมอนระหว่างเวลม่ากับพีซยังคงดำเนินต่อไป...ต่อไป...และต่อไป... โดยมีสายตาของภัทร แฮคส์ และ ยูนิค มองด้วยความสมเพช -_-;;

__________________________________________

บทนี้แอบตันเหมือนกัน 555+ พีซกับเวลม่ากลายเป็นคู่เกาเหลาคู่ใหม่ซะแล้ว

จบจากศึกปาหมอน ดูท่าความสัมพันธ์ระหว่างพีซกับเวลม่าคงจะแย่ลงๆๆๆ 555+

ฝันหวานๆ จ้ะส้ม :D

อะไรกันส้ม...จะขว้างนาฬิกาเชียวหรือ

มันพังไปแล้วใช่ปะ???แอบไปเปิดบ้านมา...แอบส่องว่ามีแมว แอบมาร้องให้รึป่าว

แต่

ไม่มี

บุคคลที่โลกลืม

ฉันนั่นเอง


ฮ่าๆๆๆ

ขำๆ


ฝันดีนะ จ๊ะ

ขอทรมานตัวเองซักพักแล้วจะไปนอน...

+1 502

ตาณอัพบท 31 เต็มร้อยแล้วจ้าส้ม ^^

เดี๋ยวตาณมาแต่งเรื่องรวมต่อเนอะ กำลังลุ้นๆ อยู่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อดี หุๆ :)

แจ้งข่าวร้ายจ้ะ :'(
อยากรู้ว่าเรื่องอะไร ?
เข้าไปดู . เพราะมันอาจจะสำคัญมาก '

http://www.jamsai.com/Story/Part.aspx?PartID=271847

+1 501 ส่งท้าย :)

ตอนนี้ตาณกำลังอ่านนิยายเรื่องโดเรมีนั่นอยู่ล่ะ ยืมจากร้านเช่ามา 555+

ว่างเมื่อไรต้องหยิบมาอ่าน ให้มันจบให้เร็วที่สุด จะได้ไม่เสียตังค์มาก หุๆๆ

หลายคนบอกมาว่าเล่ม 2 เศร้าจนน้ำตาไหล ตอนนี้ตาณก็เริ่มอ่านเล่ม 2 แล้ว ลุ้นอยู่เนี่ยว่าตัวเองจะร้องไห้รึเปล่า

มาต่อเรื่องรวมดีกว่า แผนอะไรหว่าที่ภัทรกับแฮคส์จะร่วมมือกัน

__________________________________________

หน้าห้องผู้ป่วย

แฮคส์ : ฉันขอถามอีกที แกคิดว่าพวกมันจะเชื่อป่ะถ้าหากเราแกล้งทำเป็นรักกัน?

ภัทร : ไม่รู้ว่ะ แต่ฉันก็ยังแอบขนลุกอยู่ ฉันกับแกก็ผู้ช...เอ๊ย ผู้หญิงเหมือนกัน มันหวิวๆ อยู่นะ

แฮคส์ : อยากจะลองอีกรอบมั้ยล่ะ (ว่าพลางดึงมือภัทรขึ้นมาแล้วเป่าเบาๆ พอให้รู้สึกสยิวกิ้ว)

ภัทร : อึ๋ย~ (รีบสะบัดมือออก) แค่นี้ฉันก็จะหัวใจวายตายอยู่แล้ว มันขนลุกมากเลยนะ นี่แกทำแล้วแกไม่ขนลุกเลยเรอะ?

แฮคส์ : ขนลุกดิวะ แมร่ง...ไอ้สองคนนั้นมันเล่นละครอย่างงั้นได้ยังไงกันวะ?

ภัทร : สงสัยอยู่...งั้นถ้าเราแสร้งทำเป็นรักกันไม่ได้ ทำไมเราไม่แสร้งทำอะไรตรงกันข้ามล่ะ? เอาแบบที่ได้กำไรให้พอชื่นใจด้วย -w- (ยิ้มเจ้าเล่ห์)

แฮคส์ : หมายความว่าไง...

ซุบซิบๆๆๆๆๆๆๆ

ภัทร : ตกลงเอาตามนี้นะ ฉันจะซ่อนน้ำแดงไว้ตรงท้อง แกก็ปักมีดมาเต็มที่เลยนะ

แฮคส์ : แล้วแกก็อย่าลืมบิดมีดให้กลับมาแทงฉันด้วยล่ะ ฉันก็จะซ่อนน้ำแดงไว้ตรงท้องเหมือนกัน

ภัทร : ทีนี้แหละ ฉันจะให้พีซมาดูแลฉันแบบใกล้ชิดเลย ถึงหมอนั่นจะป่วยอยู่ก็เหอะ!!!

แฮคส์ : คราวนี้ไอ้ยูนิคได้ขวัญเสียเพราะเห็นเลือดฉันแน่ มันจะต้องหันมาเทคแคร์ฉันบ้าง สะใจโว้ย!

เวลาผ่านไปสักพัก พีซกับยูนิคก็ตื่นขึ้นมา ทั้ง 2 หันมามองหน้ากัน

พีซ , ยูนิค : ไอ้เวรนี่!!!

พีซ : แกมาอยู่ห้องฉันได้ไงวะ?

ยูนิค : แล้วฉันมาอยู่ห้องเดียวกับแกได้ไงวะ เวรเอ๊ย~ ใครจับฉันยัดเข้ามาในห้องนี้วะ พ่อจะฟาดกบาลให้คิดเลขไม่ออกไปสองวัน = =^

แล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ภัทรรีบวิ่งเข้ามาในห้องด้วยความกลัวสุดขีด

ภัทร : ช่วยฉันด้วยๆๆ ไอ้แฮคส์มันบ้าไปแล้ว !!!

แฮคส์ตามภัทรเข้ามาในห้องพร้อมมีด (ปลอม) ที่ถือไว้ในมือ

แฮคส์ : แกอย่าหนีนะภัทร เพราะแก! เพราะแกทำให้ยูนิคต้องเป็นแบบนี้ T.T

แฮคส์ชี้ไปทางยูนิคที่ทำหน้าเอ๋อๆ

ภัทร : อะไรวะ? อีนังเคทไม่เกี่ยวกับฉันนะเฟ้ย!!

ยูนิค : เกิดอะไรขึ้นวะแฮคส์ ทำไมต้องไล่ฆ่าไอ้ภัทรด้วย - -^^

แฮคส์ : ก็นังเคทคนที่ตีหัวนายน่ะ จริงๆ แล้วคือแฟนเก่าของไอ้ภัทร!! แล้วนังนั่นก็สารภาพออกมาว่าไอ้ภัทรเป็นคนสั่งการทั้งหมด มันต้องการทำให้แกตายเพราะแกแย่งพีซมาจากมันน่ะเซ่!!!

ภัทร : ฉันไม่รู้เรื่องด้วยนะเฟ้ย!! นังเคทมันตอแหล มันตอแหล๊~~~~

ยูนิค : ปัญญาอ่อน ฉันกับไอ้พีซก็แค่เล่นละครหลอกพวกแก เชื่อกันง่ายๆ อย่างนี้ คนหรือควายวะ ไอ้แฮคส์ แกก็ด้วย อย่าเว่อร์มากนักได้ป่ะ รำคาญลูกตา - -;;

พีซ : นั่นดิภัทร ฉันว่าภัทรที่ฉันรู้จักฉลาดกว่านี้นะ นี่เชื่อขนาดคิดจะเอานังเข่งมาทำร้ายไอ้ยูนิคเลยเรอะ นายมันบ้าไปแล้ว!!!

ภัทร , แฮคส์ : (อึ้ง! ไม่รู้จะเล่นละครต่อยังไง โดนด่าเป็นชุด)

ภัทร : (ตั้งสติได้ก่อน) ก็ฉันหวงนายนี่พีซ! ไอ้ยูนิคก็ไม่ได้หน้าตาขี้ๆ แค่พอดูได้ ชิ! ฉันก็เลยกลัวว่านายจะหลงเสน่ห์มันน่ะเซ่!

แฮคส์ : นั่นไง! แกยอมรับแล้วใช่มั้ยว่าเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด!

ภัทร : (แกล้งทำเป็นตกใจ) ฮะ!..อะ...ฮึ่ย! ก็ได้วะ ฉันเป็นคนบงการทั้งหมดเอง พอใจรึยัง!!!?

แฮคส์ : ไอ้ภัทร แก! แกต้องเจ็บพอๆ กับที่ยูนิคเจ็บ ย้ากกกก~

ระหว่างที่แฮคส์วิ่งเข้าไปหมายจะแทงภัทร จู่ๆ...

แผละ~

ถุงน้ำแดงที่ซ่อนไว้ในเสื้อแฮคส์ก็หล่นลงพื้น...

ภัทร : (กระซิบกับตัวเอง) เวรแล้วไง แผนแตกแล้ว

ภัทรวิ่งเข้าไปหาแฮคส์ โชคร้ายที่ถุงน้ำแดงของตนก็หล่นลงพื้นด้วยเช่นกัน

ภัทรและแฮคส์มองหน้าพีซกับยูนิค...

ภัทร , แฮคส์ : แหะๆ ^^;;

พีซ : คิดจะแกล้งทำเป็นเจ็บให้ฉันดูแลนายใช่มั้ย!

ยูนิค : ขอบอกไว้ก่อน ถึงแกจะเจ็บจริงนะแฮคส์ ฉันก็ไม่มีวันชายตาแลแกหรอก - -

ยูนิคกับพีซกระดิกมือเรียกคู่ของตนให้เดินมาหาที่เตียง ภัทรและแฮคส์เดินมาด้วยสีหน้าหงอยๆ

ยูนิค : ฉันไม่มีแรงต่อยแกว่ะ...

พีซ : เหมือนกัน แต่ฉันไม่ยอมให้พวกมันแกล้งเล่นละครฟรีๆ หรอก ^^++

เพียะ! เพียะ!

และแล้วภัทรกับแฮคส์ก็กุมแก้มชาๆ ของตนที่เกิดจากฝ่ามือของสุดที่รักของทั้งคู่

ขอให้หายไวๆ นะ - -;;

____________________________________

ถ้าเขียนให้ภัทรกับแฮคส์สวีทหวานกัน ตาณว่าตาณคงเขียนไม่ออก มันขนลุก 555+ เลยเปลี่ยนแผนให้ฆ่ากันซะเลย :D

ใช่ๆ เขียนกันวันละตอน คิดบทกันสดๆ เลย หุๆ

ยังไม่สบายอยู่รึเปล่าส้ม? ถ้ายังก็หายไวๆ เนอะ

ฝันดีฝันหวานเนอะ :):) รอคอยอีก 30% อยู่นะ >__<

พี่ออนเอ็มรอแกอยู่....แต่มันนานไปแล้ว

แกสั่งฉันอีกแล้วนะ...ส้ม

แกกำลังทำให้ฉันไปไหนไม่ได้...

TT_TT

พักนี้มีแต่คนไม่สบายจัง
   หายแล้วก็อย่านอนดึก และอย่าเครียด
   เข้าใจ๋?
เฮ้อ!!!

V
V
V
V
   เจ้อ้อจะซึ้งไปไหน
     พูดเหมือนจะไม่กลับมาอีก

468.......499

   ครั้งสุดท้าย  

วันนี้พี่เจออะไรสุมหัวมาเยอะ

ทนไม่ไหว  มันเกินจะทนTT_TT

พี่รักแกนะส้ม รักมาก

พี่ติดแกมาก จำไว้

เราจะคิดถึงกัน เราจะคิดถึงกัน....ตลอดไป

TT ซอรี่

 มึนไปทุกทาง... เค้าเปิดบ้านก็ไม่ได้บอกใครเลย
เฮ้อ...

เจ้เป็นไง???

ประกาศ

"ปิดบ้าน"

ไข้ขึ้น..

ลมก็ขึ้น...

อีกหนึ่ง ชม. เราจะคิดถึงกันตลอดไป

466/466คร้า

แวะมาเม้น+บวกคร้าพี่ส้ม

http://www.jamsai.com/Story/Story.aspx?StoryID=125586

เจ้แวะมา++

>>> ไอ้ ส้ม แค่ก ๆๆ กะด๊อก กระ แด๊ก !!

ฉันยังป่วยม่ะเลิก นอนยาวเรยว่ะวันนี้ ! เพิ่งจะ ฟื้น เรยแอบ ออมมา เปิดเข้าแจ่ม ^^

แก อย่าติดไข้ จากฉันน่ะ ! เดียวไอ้เงียบ มันจะนอกจัยเอา !! >//<

ฉันแวะทักด้ายแปป เดว ! นี่กะเพิ่ง อัพครบ 100% ดีใจ ที่สุด

ที่จริง แต่งเสร็จ ตั้งแต่ ม่ะวันก่อนแร้ว

แต่เฟ้นหา คำผิดอยุ [ และคิดว่ามันกะหลงเหลืออยุ T,.T]

งายกะ ฝานดี เพื่อน ! T T

+1 462 :D

แล้ววันนี้ตาณก็ได้กินไก่เป็นมื้อเย็น โฮะๆๆ

ไม่ต้องห่วงหรอกยูนิค ฉันไม่ได้กินแก ฉันกินไก่ ไก่จริงๆ

เห็นคีย์ (จางกึนซอก) แล้วแทบสลบ ทำไมมันน่ารักอย่างเน้~~ >.<

ตาณอยากดูหนังเรื่อง Do Re Mi Fa Sol La Ti Do ที่กึนซอกเล่นจะแย่อยู่แล้ว

แต่ยังอ่านหนังสือไม่จบ ฮึดๆๆ >.<

มาต่อกันด้วยเรื่องรวม หุๆๆ ยัยเคท!! กลับอเมริกาไป๊~!

______________________________________

เคท : นี่!! ปล่อยฉันนะ (พยายามดันตัวออกจากการจับกุมของ รปภ โรงเรียน) จะพาฉันไปไหนน่ะ นี่!!!!

รปภ 1 : ในเมื่อคุณทำร้ายนักเรียนของเรา เราก็ต้องพาคุณออกไปจากที่นี่

รปภ 2 : แต่ก่อนจะส่งคุณให้ตำรวจ พวกเราได้รับคำสั่งมาว่าให้พาคุณไปที่ร้านเฟลอร์เดอลาลอง

เคท : หา~! ร้านอะไร ชื่อประหลาด -o-! ฉันไม่ไปหรอก ปล่อยช้านนนนน ~ >_<

เวลาผ่านไป...

รปภ 3 : ถึงแล้วครับ

ว่าแล้ว รปภ ทั้ง 3 ก็ผลักเคทเข้าไปในร้าน เจอกับพิตต้าทันที

รปภ 2 : เอ่อ...ไม่ทราบว่าคุณใช่คุณพิตต้ารึเปล่า?

พิตต้า : (พยักหน้า) ใช่คะ ? มีอะไรรึเปล่าคะ?

รปภ 1 : คนที่ชื่อแฮคส์เขาส่งผู้หญิงคนนี้มาน่ะครับ

พิตต้า : อ๋อ~ คนนี้นี่เอง หนูทดลองตัวใหม่ของฉัน ^_^

เคท : แกพูดเรื่องอะไรน่ะ - -^^

รปภ 3 : งั้นพวกผมรอข้างนอกนะครับ เชิญจัดการธุระกันตามสบายเลยครับ

แล้ว รปภ ทั้ง 3 ก็ออกไปรอหน้าร้าน

พิตต้า : เอาล่ะ เธออยากชิมสูตรกาแฟใหม่ของฉันใช่มะ ? รอตรงนี้แป๊บนึงนะ (วิ่งไปเอากาแฟที่ยังอุ่นๆ)

เคท : เฮ้ย! แกพูดเรื่องอะไรน่ะ โอ๊ย~! ฉันงงไปหมดแล้ว >_<

พิตต้ากลับมาพร้อมถ้วยกาแฟในมือ

พิตต้า : งั้นเธอช่วยชิมกาแฟของฉันหน่อยสิ (ยื่นถ้วยกาแฟมาให้เคท)

เคท : อี๋ นี่มันอะไรน่ะ? (ชี้ไปที่กาแฟ) สีอย่างกับน้ำคลองผสมโกโก้ ไม่ๆ ฉันไม่กินย่ะ ไม่กิน~!!!!

พิตต้า : อะไรกัน! ก็แฮคส์บอกไม่ใช่เรอะว่าเธออยากชิมสูตรกาแฟของฉันน่ะ!

เคท : ฉันไม่ยะ...อุ๊บ OxO

พิตต้าถือโอกาสราด...เอ่อ...กรอกปากเคทด้วยกาแฟสูตรใหม่เอี่ยมอ่องที่ไม่เคยมีผู้ใดบนโลกได้ชิมมาก่อน

เคท : อึกๆๆ แค่กๆๆ ToT

พิตต้า : เป็นไง อร่อยมั้ย *o*

เคท : กรุบๆๆ ครึกๆๆ T____T (อมกาแฟไว้ในปากพร้อมสีหน้าเหยเก แบบทรมานที่สุดในโลก)

พิตต้า : ไง บอกหน่อยสิ อร่อยมั้ย >.<

เคท : (กลืนกาแฟลงคอด้วยความยากลำบาก ริมฝีปากบูดเบี้ยว ดวงตาพร่ามัว คล้ายคนขาดลมหายใจ)

พิตต้า : (รอคอยคำตอบด้วยสายตาจดจ่อ)

เคท : อ้วกกกกกก~ (เอามือกุมปากไว้แล้วรีบวิ่งไปทางห้องน้ำ)

พิตต้า : นี่มันอร่อยขนาดไม่กล้ากลืนเลยเหรอเนี่ย O.O

10 นาทีผ่านไป...

เคทออกมาจากห้องน้ำด้วยหน้าตาอิดโรย

เคท : แกใส่อะไรลงไปในกาแฟนั่นมั่งฮะ!?

พิตต้า : มอคค่าผสมเลือดหมู บวกด้วยวอดก้าอีกนิดๆ ต่อด้วยบีบมะนาวอีกหน่อยๆ ตบท้ายด้วย...น้ำประปา!!!!!

เคท : ฮะ!!? ไม่จริง อุบาทว์ที่สุด O[]O วะ...แหวะ...อ้วกกกกกก~ (วิ่งเข้าห้องน้ำอีกครั้ง)

พิตต้า : ว้ากก๊ากๆๆ ยัยนี่ชมฉันว่าฉลาดที่สุดด้วย อย่างนี้ต้องชงให้อีกแก้ว~!! >O<

_______________________________________

แล้วยัยเคทก็ไปสู่สุคติ...อาเมน...

โฮะๆๆ สะใจ ยังเหลือตัวละครคนไหนอีกหว่าที่ตาณเกลียด อ๋อ~! นังเวลม่าไง!!!

สะใจตัวละครแต่ละตัว เฮ้อ~ สนุกจริงๆ xD

ฝันหวานๆ จ้าส้ม แล้วก็อรุณสวัสดิ์ล่วงหน้าเลย 555+ เพราะตาณตื่นไม่ทัน หุๆ :)

ต้นส้ม


ต้นส้ม


ต้นส้ม



ต้นส้ม







ต้นส้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!






จะเรียกไม่นักหนาวะน่าน








แหะๆ


คิดถึงมาก....มากที่ซู๊ดดดดดดดด คิดถึงจนน้ำตาไหล  เปิดแจ่มใสเข้ามาก็คิดถึงเลยอะ

ไม่สิ

กลับบ้านมาเห็น คุณ Poohly ก็คิดถึงเลยอะ 

แต่

สายตาอัมหิตจากบิดา ไม่สามารถเปิดเข้ามาส่งความคิดถึงได้ TT_TT

พี่พิ่งเข้าไปหน้าบ้าน  เดี๊ยวนี้หัดขึ้นเสียง วางอำนาจกะพี่แล้วหรอ


อิอิ


อ่านแล้วเหมือน แกจะเป็นไอ่ภัทรเข้าไปทุกที...>>> ฉานก็เป็นพีซ อะซิ


ม่ายน๊าสสสสสส์


ฉันไม่อยาก.......โดนรังแกTT^TT


แหะๆ>>ไข้พาเพี้ยน...


+++++++++++++++

ส้มก็ไม่สบายหรอลูก


เอ๋!!!!


ทำไมถึงได้ติดกันหมดหละ...????


รักษาสุขภาพด้วยนะ  ดื่มน้ำเยอะๆ ถ้าเป็นหวัดอะ..

แล้วก็นอนเยอะๆด้วย

พักนี้คงนอนเยอะได้ เพราะ ไม่มีคนคุยด้วย...>>>รึแอบมี 

^^

พี่อยากจะเม้นท์ ซัก สิบหน้ากระดาษ  แต่บิดามองด้วยสายตา...ราชสีห์

หงอไปเลยหม่อมฉัน...

ไปนะ

ไปจิงๆนะ

ไปแล้วนะ

(แหม่ อาลัยอาวรจิงวุ้ย)


ฝันดีนะไอ้ตัวน้อย  >>แน่ใจนะรีบบอกทำไม เดี๊ยวก็มีอีกรอบ =_=


แหะๆ

อาจจะไม่ได้มาอีก


บอกไว้ก่อน

^^