|
“หา! ทำงานหรอ?” พริมตะโกนใส่โทรศัพท์เมื่อได้ยินสิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามพูดมา
(ใช่)
“แล้วจะทำงานอะไร?”
(พนักงานเสิร์ฟ ใส่สูทด้วย ^-^)
“อยากเห็นอ่ะ” กานต์โทรมาหาเราบ่อยๆ คงจะต้อใช้เงินเยอะ แย่จังเลย...
“ขอโทษนะ”
(ทำไมต้องขอโทษด้วยล่ะ ก็ไม่ได้ทำผิดอะไร อ้ะ! รึว่าแอบไปมีชู้)
“มีที่ไหนเล่า” -///-
(เพราะฉันอยากเจอพริม ก็เลยอยากเก็บเงินซักเดือนแล้วจะไปหา)
“ฉันก็เหมือนกัน”
(หือม์?)
“ฉันก็อยากเจอกานต์ เพราะงั้น ฉันก็จะทำงาน”
(หา! ไม่ได้นะ โรงเรียนของพริมเข้มงวดมากไม่ใช่หรอ? )
“แต่กานต์เรียนหมออยู่ ถ้าไม่เอาเวลาไปอ่านหนังสือเดี๋ยวก็เรียนไม่จบหรอก ถึงจะห้ามยังไงฉันก็จะทำงาน”
(เข้าใจแล้วล่ะ ระวังตัวอย่าซุ่มซ่ามก็แล้วกันนะ)
“อื้ม” ฉันก็จะพยายามเหมือนกัน อยากเจอกานต์ จะมัวแต่นั่งเศร้าไม่ได้ มีอะไรให้ทำอีกเยอะ จะได้หัวเราะกับกานต์สมกับที่จากกันมานาน
“หาเงินทุนเพื่อรักทางไกลหรอ? ได้สิ เดี๋ยวฉันจะหางานให้” น้ำหอมพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“นี่ๆ รู้มั้ย เนโรมีแฟน 5 คนแล้วล่ะ” พลอยกระซิบกระซาบ
“เฮ้ยๆ เดี๋ยวจะโดนดี ยัยบ้านี่ ไม่มีซักคนต่างหากล่ะ” เนโรเดินมาอย่างรวดเร็วแล้วกับยีหัวพลอยพร้อมกับหัวเราะดังลั่นห้อง
“เอ่อใช่ บ้านฉันขาดคนทำงานพอดีเลย มันเป็นร้านผ้าน่ะ สนใจมั้ย? ” เพพเดินเข้ามาร่วมวงด้วย
“สนสิ สนแน่นอน” พริมตอบกลับทันที พร้อมกับทำตาเป็นประกาย
“งั้นเดี๋ยวฉันจะบอกแม่ให้ เอาเป็นว่าเริ่มทำงานวันนี้เลยได้รึเปล่า”
“ได้ๆ” เธอพยักหน้าแล้วยิ้มกว้าง ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะหางานได้ไวขนาดนี้
“จ้า ขอตัวไปโทรบอกแม่ก่อนน้า” เพพพูดแล้ววิ่งออกไป
ติ๊ด ติ๊ด
“กรี๊ด หล่อมากเลยอ่ะ แฟนพริมหรอเนี่ย” หลังจากที่เธอเปิดรูปที่กานต์ส่งมาให้เพื่อนดูก็มีเสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วราชอาณาจักร...มันก็จริงนะที่ว่ากานต์ในชุดทำงานเนี่ยหล่อที่ซู้ดดดดดด เดี๋ยวต้องส่งรูปเราตอนทำงานไปให้มั่งแล้ว ^__^
โหวตกันหน่อยนะคะทุกๆ คน
|